Min navê xwe kola li bircên Diyarbekir 
Gava ku stêrk 
Li esmana stûxwar, 
Gava ku 
                           ney û blûr û tembûr 
Û dehol û zirna 
                     sar 
                          bûn. 
Û cobar 
Ne dixuşin di nivînên xwe de seraser 
Sosin û beybûn û rihan 
Ne d'bişkifin di bûtikê de. 
Tariyên giran 
Tûj û kûr 
Bi zûrezûr û bi orîneke jakaw 
Bê fikare, 
              bê paxav 
                           dihelişî 
                                   dikumişî 
                                             li ser welatê min.
Bi giyanek pola 
Min navê xwe kola 
Min navê xwe kola li bircên Diyarbekir. 

Wek babelîsk 
Wek moraz 
Wek bagerek gurr 
Min eniya têkoşînê vekir 
Min di eniyek de şer kir 
                                li hember xwînxwara 
Bi dilawerî 
Bi bîrûbawerî 
Min têkoşîn û berberî 
                                 kir 
Û 
Min navê xwe kola li bircên Diyarbekir. 
Ez welatparêz im, 
Ez mirovperwer im, 
Ez li ber bircên Diyarbekra rengîn 
Şêx Seîdê kal, 
Bijîşk Fuad im 
Ez Bavê Tûjo me lo !... 
Şoreşger im. 

Min navê xwe kola, 
                           li bircên Diyarbekir 
Dema şefaq da 
                      di Sîpan de 


Dema ku lêvên esmên 
Di singa Sîpan de sor dikir 
                                       bi beşerûkî. 

Ez,
Di deriyê Niştîmanî de ketim hundir 
Min, 
Deriyê Neteweyî bi zerzenga xemiland 
Û li ber Deriyê Serxwebûnî 
                                         şer kir. 
Bêweç ma bû baxçeyê Deriyê Felatî 
Min tê de 
Şaxên serbestiyê çikand 
Tovê xawêndariyê werkir. 

Min navê xwe kola li bircên Diyarbekir. 
Ez Şêx Seîdê kal, 
                          Bijîşk Fuad im 

Pêşmergekî bê nav û bê nîşan 
Û qevdekî ji pincara welat im. 
Ez duh şehîd bûm 
Îro, nûhat im.